Asset Publisher
Nordic walking
Nordic walking to prawdziwy fenomen, jeden z najpopularniejszych sportów w Polsce i Europie, młodszy niż większość osób go uprawiających.
Za praojców nordic walkingu można uznać fińskich narciarzy, którzy w latach 30. XX w. włączyli spacery z kijkami narciarskimi do swojego letniego treningowego. Ale historia sportu, którą znamy dziś, jest o wiele krótsza.
Tak się zaczęło
W 1988 r. Amerykanin Tom Rutlin nieco przerobił zwykłe zjazdowe kijki narciarskie i zaczął promować marsz z nimi, jako oddzielną formę aktywności: exerstrider. Prawie w tym samym czasie Fin Marko Kantaneva wręczył podczas letnich przygotowań kijki narciarskie swoim uczniom trenującym biegi narciarskie. Na podstawie obserwacji młodych zawodników oraz badań przeprowadzonych później w Finnish Sports Institute w Vierumäki, Kantaneva napisał pracę magisterską poświęconą sauvakävely, czyli „chodzeniu z kijami". Nazwa nordic walking powstała 1997 r., kiedy fińska firma Exel postanowiła wykorzystać pomysł Kantanevy i wypuściła na rynek pierwsze kije specjalnie zaprojektowane do chodzenia. Tak rozpoczęła się ekspansja jednej z najszybciej zdobywających popularność form aktywności.
Nordic walking był skazany na sukces. Jest idealną dyscypliną w czasach, kiedy tak popularny jest trend active ageing, czyli aktywności osób starszych. Ci, którzy nie czują się na siłach, żeby biegać, jeździć na rowerze czy pływać, zawsze mogą chwycić za kije – bo to zbawienie, dla osób, mających problem nawet ze zwykłym poruszaniem się. Z tego powodu do nordic walkingu przylgnęła nawet opinia trochę niepoważnego „sportu dla emerytów". To błąd. W Skandynawii uprawiają go dosłownie wszyscy, a w Findlandii został nawet włączony do programu wychowania fizycznego w szkołach. Pamiętajmy, nordic walking powstał jako element treningu narciarzy biegowych. Kto widział zdjęcie Norweżki Marit Bjoergen, wie, że ten sport uprawiają twardziele. Nordic walking wykorzystuje oczywiście w swoich treningach także Justyna Kowalczyk.
O co w tym chodzi?
Po co nam w ogóle potrzebne te kije? Czym różni się to od normalnego spaceru? Okazuje się, że podczas zwykłego marszu wykorzystujemy zaledwie 40 proc. naszych mięśni. Ruchy wykonywane podczas marszu z kijami angażują prawie 90 proc. mięśni. A więc nordic walking dużo intensywniej wzmacnia nasze ciało. Przy tym, dzięki kijkom, działają na nie mniejsze obciążenia. Taka aktywność jest więc bezpieczniejsza dla osób otyłych lub z problemami ze stawami kolanowymi. Kijki wymuszają też bardziej wyprostowana sylwetkę i poprawiają stabilność na nierównym terenie.
Uprawianie tego sportu przez godzinę pozwala spalić 400-700 kalorii, czyli o 20-40 proc. więcej niż podczas zwykłego spaceru. Mocniej pracują także płuca – o 20-60 proc. niż w czasie marszu.
Takie efekty osiągniemy oczywiście tylko wtedy, jeśli będziemy stosować odpowiednią technikę marszu. Najpierw zakładamy na ręce paski kijków, tak, by nie były zbyt luźne. Później swobodnie opuszczamy ręce wzdłuż tułowia i ciągniemy kije. Marsz zaczynamy naturalnie, wahadłowo poruszając rękami. Kiedy ramię jest w górze, chwytamy rękojeść kija i cofamy ramię wywierając delikatny nacisk. Kiedy ramię będzie na wysokości biodra, puszczamy rękojeść i znów unosimy ramię, ciągnąc kij. Kiedy wypadniemy z rytmu najlepiej wznowić marsz od ciągnięcia kijów. Kiedy nie jesteśmy pewni swojej techniki, powinniśmy poprosić o konsultacje trenera. To niewielki wydatek, dzięki któremu nasz wysiłek będzie efektywny.
Zapraszamy do lasu
Las jest wydaje się naturalnym środowiskiem dla uprawiania nordic walking. Miękkie leśne ścieżki amortyzują wstrząsy, dzięki czemu spacer po nich jest mniej obciążający stawy niż po chodniku czy asfalcie. Zaletą jest także ich nierówność – dzięki temu nasze mięśnie i stawy pracują w większym zakresie. No i to czyste leśne powietrze…
Nie dziwi więc, że, szczególnie w czasie wakacji, w niektórych lasach można spotkać więcej osób spacerujących z kijami niż bez. Leśnicy już dawno zauważyli, że, stawiając na nordic walking, przyciągną do lasów więcej turystów, więc tworzą kolejne ścieżki do uprawiania tego sportu oraz organizują imprezy dla jego miłośników. Dziś trudniej znaleźć nadleśnictwo, gdzie nie ma specjalnej trasy, niż takie, gdzie one są. Wiele, jeśli nie większość, oznakowana jest tablicami zgodnymi z ogólnoeuropejskimi standardami nordic walking. Na tablicach znajdują się mapy oraz wskazówki dotyczące techniki, doboru sprzętu i walorów zdrowotnych tego sportu. Informacje na temat tras i planowanych imprez można znaleźć na stronach internetowych Lasów Państwowych, regionalnych dyrekcji, nadleśnictw oraz w serwisie Czaswlas.pl.
Asset Publisher
Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody
Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody
Tytuł projektu:
Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody
Spoločne pre prírodu: Cezhraničná spolupráca ochrany prírody.
Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach programu Interreg Polska-Słowacja 2021-2027 w ramach Priorytetu 4. Współpraca instytucji i mieszkańców pogranicza.
Beneficjentami projektu są:
Partnerzy z Polski:
- Województwo Śląskie, Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego,
- Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, Nadleśnictwo Ujsoły
Partnerzy ze Słowacji:
- Štátna ochrana prírody Slovenskej republiky, Správa Chránenej krajinnej oblasti Kysuce
- LESY Slovenskej republiky, štátny podnik, organizačná zložka OZ Tatry
Planowana realizacja zadania: kwiecień 2026 – luty 2027.
Plánovaná realizácia úlohy: apríl 2026 – február 2027.
Projekt odpowiada na rzeczywiste i zidentyfikowane potrzeby służb zarządzających obszarami chronionymi oraz lasami na obszarze wsparcia. Teren ten charakteryzuje się specyficznymi warunkami przyrodniczymi, kulturowymi i prawnymi, które wymagają wysokich kompetencji i ścisłej współpracy transgranicznej. Obszar pogranicza obejmujący teren Beskidów Zachodnich z racji swojej atrakcyjności krajobrazowo-przyrodniczej i dostępności jest szczególnie narażony na rosnącą presję turystyczną, która prowadzi do szeregu problemów środowiskowych. Zwiększony ruch turystyczny negatywnie oddziałuje na środowisko naturalne, powodując zaburzenia w funkcjonowaniu ekosystemów. Mimo istnienia różnorodnych form ochrony przyrody w regionie, nieodpowiednie zachowania turystów i brak odpowiedniej świadomości ekologicznej mieszkańców dodatkowo utrudniają skuteczną ochronę środowiska naturalnego. Projekt odpowiada na rosnące zapotrzebowanie na wysokiej jakości edukację przyrodniczą, skierowaną zarówno do lokalnych mieszkańców, jak i turystów licznie odwiedzających te tereny. Wzrost świadomości ekologicznej społeczeństwa sprawia, że coraz więcej obywateli interesuje się zasadami funkcjonowania instytucji publicznych, takich jak parki krajobrazowe czy nadleśnictwa. Projekt ma na celu poprawę współpracy między instytucjami a mieszkańcami pogranicza poprzez informowanie lokalnych społeczności i turystów o zasadach działania tych jednostek. Wspólne działania transgraniczne czterech jednostek odpowiedzialnych za zarządzanie terenami leśnymi i chronionymi: lasami państwowymi i parkami krajobrazowymi i ich odpowiednikami po stronie słowackiej w zakresie edukacji ekologicznej turystów i lokalnych mieszkańców, wzmocnienia działań prewencyjnych i budowania świadomości prawnej wśród lokalnych instytucji i władz samorządowych są konieczne, aby przeciwdziałać tym problemom. Wspólne działania partnerów mają na celu podniesienie świadomości ekologicznej mieszkańców oraz turystów, co wpłynie na ich odpowiedzialne zachowanie w obszarach chronionych. Wprowadzenie regularnych patroli transgranicznych oraz przeszkolenie pracowników partnerów w terenie przygranicznym umożliwi skuteczniejszą ochronę środowiska i pozwoli zmniejszyć negatywne skutki presji turystycznej, wpłynie na poprawę i jakość świadczonych usług administracyjnych, zwiększy reaktywność służb ochrony przyrody i służb leśnych na negatywne zachowania turystów i mieszkańców pogranicza. Projekt ma charakter kompleksowy, zintegrowany i dostosowany do specyfiki obszaru pogranicza. Zaplanowane działania odpowiadają zarówno na potrzeby instytucjonalne (wzmocnienie kompetencji pracowników, rozwój współpracy transgranicznej), jak i społeczne (edukacja, promocja zasad ochrony przyrody, poprawa komunikacji). Projekt promuje współpracę transgraniczną i wzajemne zrozumienie systemów ochrony środowiska, zwiększa bezpieczeństwo i skuteczność działań terenowych, angażuje społeczność lokalną i turystów w ochronę przyrody, wykorzystuje nowoczesne technologie i narzędzia edukacyjne, umożliwia realny transfer wiedzy między partnerami.
Projekt reaguje na skutočné a identifikované potreby služieb spravujúcich chránené územia a lesy v podporovanom regióne. Toto územie sa vyznačuje špecifickými prírodnými, kultúrnymi a právnymi podmienkami, ktoré vyžadujú vysoké kompetencie a úzku cezhraničnú spoluprácu. Pohraničná oblasť, zahŕňajúca územie Západných Beskýd, je vzhľadom na svoju krajinársku a prírodnú atraktivitu a dostupnosť zvlášť vystavená narastajúcemu turistickému tlaku, čo vedie k celej rade environmentálnych problémov. Zvýšený turistický ruch negatívne ovplyvňuje prírodné prostredie a spôsobuje narušenie fungovania ekosystémov. Napriek existencii rôznych foriem ochrany prírody v regióne zlé správanie turistov a nedostatočné ekologické povedomie obyvateľov sťažujú účinnú ochranu prírodného prostredia. Projekt reaguje na rastúci dopyt po kvalitnom prírodovednom vzdelávaní, zameranom ako na miestnych obyvateľov, tak na početných turistov navštevujúcich tento región. Rastúce ekologické povedomie spoločnosti spôsobuje, že čoraz viac občanov sa zaujíma o princípy fungovania verejných inštitúcií, ako sú chránené krajinné oblasti či správy lesov. Cieľom projektu je zlepšiť spoluprácu medzi inštitúciami a obyvateľmi pohraničia prostredníctvom informovania miestnych komunít a turistov o pravidlách fungovania týchto subjektov. Spoločné cezhraničné aktivity štyroch subjektov zodpovedných za správu lesných a chránených území - štátnych lesov a chránených krajinných oblastí a ich náprotivkov zo slovenskej strany - v oblasti environmentálneho vzdelávania turistov a lokálnych obyvateľov, posilnenia preventívnych činností a zvyšovania právneho povedomia medzi miestnymi inštitúciami a samosprávami sú nevyhnutné na prekonanie týchto problémov. Spoločné aktivity partnerov majú viesť k zvýšeniu ekologického povedomia obyvateľov a turistov, čo ovplyvní ich zodpovedné správanie v chránených oblastiach. Zavedenie pravidelných cezhraničných hliadok a školenie pracovníkov partnerov v pohraničnom území umožní efektívnejšiu ochranu životného prostredia a prispeje k zníženiu negatívnych dopadov turistického tlaku, zvýši kvalitu poskytovaných administratívnych služieb, zlepší reakcieschopnosť ochrany prírody a lesníckych služieb na negatívne správanie turistov a obyvateľov pohraničia. Projekt má komplexný, integrovaný charakter, prispôsobený špecifikám pohraničného územia. Naplánované aktivity reagujú ako na inštitucionálne potreby (posilnenie kompetencií zamestnancov, rozvoj cezhraničnej spolupráce), tak aj na spoločenské (vzdelávanie, propagácia zasad ochrany prírody, zlepšenie komunikácie). Projekt podporuje cezhraničnú spoluprácu a vzájomné porozumenie systémov ochrany životného prostredia, zvyšuje bezpečnosť a efektivitu terénnych aktivít, zapája miestnu komunitu a turistov do ochrany prírody, využíva moderné technológie a vzdelávacie nástroje, umožňuje reálny prenos znalostí medzi partnermi.
