Asset Publisher
Samochód
Czy mogę wjechać samochodem do lasu? Skąd mam wiedzieć czy droga jest publiczna czy leśna? Czy strażnik leśny może nałożyć mandat? - odpowiedzi na te i inne pytania.
Czy mogę wjechać samochodem do lasu?
Zasady udostępniania lasów są precyzyjnie opisane w rozdziale 5. Ustawy o lasach. Wynika z niej, że ruch motorowerem, pojazdem silnikowym (samochodem, motocyklem czy quadem), a także zaprzęgiem konnym dopuszczalny jest tylko drogami publicznymi. Każdym pojazdem można wjechać do lasu drogą leśną tylko wtedy, gdy jest wyraźnie ona oznaczona drogowskazami dopuszczającymi ruch (np. wskazany jest kierunek i odległość dojazdu do miejscowości, ośrodka wypoczynkowego czy parkingu leśnego). Nie dotyczy to inwalidów, którzy poruszają się pojazdami przystosowanymi do ich potrzeb.
Uwaga! Na drogach leśnych nie muszą być ustawione szlabany i znaki zakazujące poruszania się po nich, gdyż zakaz ten wynika wprost z zapisów ustawy o lasach. Obowiązuje on cały rok, nie tylko w okresie zagrożenia pożarowego.
Także jazdę konną po lesie ustawa dopuszcza tylko drogami wyznaczonymi przez właściwego nadleśniczego.
Wszystkie te przepisy nie dotyczą pracowników nadleśnictw w czasie wykonywania obowiązków służbowych, właścicieli lasów w ich własnych lasach, osób wykonujących i kontrolujących gospodarkę leśną, służb ratujących zdrowie i mienie ludzkie (policja, straż pożarna, pogotowie ratunkowe), myśliwych wykonujących zadania gospodarcze oraz właścicieli pasiek zlokalizowanych w lasach.
Skąd mam wiedzieć czy droga jest publiczna czy leśna?
Nie ma, niestety, jednolitego i czytelnego systemu oznakowania dróg publicznych biegnących przez lasy. Jest to obowiązek zarządcy drogi, który powinien oznakować drogę zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów ruchu drogowego oraz ustawy o lasach. Najlepiej kierować się ogólną zasadą wjeżdżania samochodem do lasu tylko tam, gdzie wyraźnie pozwalają na to znaki drogowe. Zgodnie z ustawą o lasach nie ma obowiązku oznakowania znakami zakazu dróg, gdzie nie wolno wjeżdżać. Należy zatem stosować zasadę, że droga nieoznakowana nie jest dopuszczona do ruchu.
Nadleśnictwa ustawiają tablice informacyjne z drogami wyznaczonymi do ruchu i miejscami parkingowymi. Można także szukać takich informacji w urzędach gmin i punktach informacji turystycznej.
Gdzie zostawić samochód wybierając się do lasu?
Wybierając się do lasu należy samochód pozostawić w miejscu oznaczonym jako parking lub miejsce postojowe. Zgodnie z art. 29 ustawy o lasach tylko tam można bezpiecznie parkować. Każde nadleśnictwo przygotowuje sieć parkingów leśnych oraz miejsc parkowania pojazdów. Informacje o nich można znaleźć na stronie internetowej nadleśnictwa. Najłatwiej na nią trafić wpisując adres www.lasy.gov.pl, a potem wybierając odpowiednią dyrekcję regionalną i nadleśnictwo.
Nie należy pozostawiać samochodów przed szlabanami i na poboczach dróg, nawet jeśli są one dopuszczone do ruchu, ponieważ utrudnia to ich gospodarcze wykorzystanie.
Czy strażnik leśny może zatrzymać samochód i wylegitymować kierowcę?
Strażnik leśny, podobnie jak inni pracownicy Służby Leśnej, którzy mają uprawnienia strażnika leśnego, mogą, zgodnie z art.29c Ustawy prawo o ruchu drogowym, zatrzymywać pojazdy i legitymować kierowców na terenie lasów. Jeżeli kierowca pojazdu nie zastosował się do przepisów i znaków drogowych dotyczących zakazu wjazdu, zatrzymywania się i postoju obowiązujących na terenie lasów musi liczyć się z tym, że strażnik leśny może go zatrzymać, wylegitymować i wydać polecenie co do zachowania się na drodze. Jeżeli samochód przewozi drewno lub zachodzi uzasadnione podejrzenie, że kierowca popełnił w lesie przestępstwo, strażnik leśny może zatrzymywać pojazd do kontroli także poza terenem leśnym.
Zgodnie z zapisami ustawy o lasach strażnik leśny ma także prawo do legitymowania innych osób, np. świadków wykroczeń i przestępstw, nakładania oraz pobierania grzywien (mandatów karnych), odbierania za pokwitowaniem przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub wykroczenia oraz narzędzi i środków służących do ich popełnienia.
Należy się liczyć także z tym, że wobec osób uniemożliwiających kontrolę strażnik leśny ma prawo stosować środki przymusu bezpośredniego łącznie z użyciem broni.
Czy strażnik leśny może nałożyć mandat?
Strażnik leśny i pracownik Służby Leśnej mający uprawnienia strażnika np. leśniczy, ma prawo do nałożenia grzywny w formie mandatu karnego o wysokości od 20 do 500 złotych. Grzywny są nakładane za wykroczenia określone w kodeksie wykroczeń (np. wjazd i parkowanie pojazdu w miejscu niedozwolonym, niszczenie grzybów i grzybni, płoszenie, zabijanie dzikich zwierząt, niszczenie lęgów ptasich mrowisk itd.), w ustawie o ochronie przyrody (np. wypalanie roślinności, uszkadzanie drzew i krzewów) oraz za wykroczenia określone w prawie łowieckim.
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenie stanowi, że grzywny są nakładane w zasadzie w formie mandatu kredytowanego, wręczanego sprawcy wykroczenia za pokwitowaniem odbioru. Mandat staje się prawomocny po pokwitowaniu jego odbioru przez ukaranego, a należność grzywny należy uiścić w terminie 7 dni na konto widniejące na blankiecie mandatu.
W przypadku gdy sprawcą wykroczenia jest osoba czasowo przebywająca na terenie naszego kraju lub osoba nie mająca stałego miejsca zamieszkania i pobytu, nakłada się mandat karny gotówkowy. W takiej sytuacji należność wpłaca się od razu osobie, która nałożyła mandat.
W sytuacji, gdy wyrządzona szkoda jest znaczna (np. skradziono drewno, zniszczono fragment lasu, budowlę lub urządzenie) i kwalifikuje się to do wyższej kary niż pięćsetzłotowy mandat, strażnik leśny występuje do sądu z wnioskiem o ukaranie i pełni rolę oskarżyciela publicznego. Wtedy grzywnę nakłada sąd, który dodatkowo może także orzec np. wypłacenie nawiązki za spowodowaną szkodę.
Asset Publisher
Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody
Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody
Tytuł projektu:
Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody
Spoločne pre prírodu: Cezhraničná spolupráca ochrany prírody.
Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach programu Interreg Polska-Słowacja 2021-2027 w ramach Priorytetu 4. Współpraca instytucji i mieszkańców pogranicza.
Beneficjentami projektu są:
Partnerzy z Polski:
- Województwo Śląskie, Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego,
- Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, Nadleśnictwo Ujsoły
Partnerzy ze Słowacji:
- Štátna ochrana prírody Slovenskej republiky, Správa Chránenej krajinnej oblasti Kysuce
- LESY Slovenskej republiky, štátny podnik, organizačná zložka OZ Tatry
Planowana realizacja zadania: kwiecień 2026 – luty 2027.
Plánovaná realizácia úlohy: apríl 2026 – február 2027.
Projekt odpowiada na rzeczywiste i zidentyfikowane potrzeby służb zarządzających obszarami chronionymi oraz lasami na obszarze wsparcia. Teren ten charakteryzuje się specyficznymi warunkami przyrodniczymi, kulturowymi i prawnymi, które wymagają wysokich kompetencji i ścisłej współpracy transgranicznej. Obszar pogranicza obejmujący teren Beskidów Zachodnich z racji swojej atrakcyjności krajobrazowo-przyrodniczej i dostępności jest szczególnie narażony na rosnącą presję turystyczną, która prowadzi do szeregu problemów środowiskowych. Zwiększony ruch turystyczny negatywnie oddziałuje na środowisko naturalne, powodując zaburzenia w funkcjonowaniu ekosystemów. Mimo istnienia różnorodnych form ochrony przyrody w regionie, nieodpowiednie zachowania turystów i brak odpowiedniej świadomości ekologicznej mieszkańców dodatkowo utrudniają skuteczną ochronę środowiska naturalnego. Projekt odpowiada na rosnące zapotrzebowanie na wysokiej jakości edukację przyrodniczą, skierowaną zarówno do lokalnych mieszkańców, jak i turystów licznie odwiedzających te tereny. Wzrost świadomości ekologicznej społeczeństwa sprawia, że coraz więcej obywateli interesuje się zasadami funkcjonowania instytucji publicznych, takich jak parki krajobrazowe czy nadleśnictwa. Projekt ma na celu poprawę współpracy między instytucjami a mieszkańcami pogranicza poprzez informowanie lokalnych społeczności i turystów o zasadach działania tych jednostek. Wspólne działania transgraniczne czterech jednostek odpowiedzialnych za zarządzanie terenami leśnymi i chronionymi: lasami państwowymi i parkami krajobrazowymi i ich odpowiednikami po stronie słowackiej w zakresie edukacji ekologicznej turystów i lokalnych mieszkańców, wzmocnienia działań prewencyjnych i budowania świadomości prawnej wśród lokalnych instytucji i władz samorządowych są konieczne, aby przeciwdziałać tym problemom. Wspólne działania partnerów mają na celu podniesienie świadomości ekologicznej mieszkańców oraz turystów, co wpłynie na ich odpowiedzialne zachowanie w obszarach chronionych. Wprowadzenie regularnych patroli transgranicznych oraz przeszkolenie pracowników partnerów w terenie przygranicznym umożliwi skuteczniejszą ochronę środowiska i pozwoli zmniejszyć negatywne skutki presji turystycznej, wpłynie na poprawę i jakość świadczonych usług administracyjnych, zwiększy reaktywność służb ochrony przyrody i służb leśnych na negatywne zachowania turystów i mieszkańców pogranicza. Projekt ma charakter kompleksowy, zintegrowany i dostosowany do specyfiki obszaru pogranicza. Zaplanowane działania odpowiadają zarówno na potrzeby instytucjonalne (wzmocnienie kompetencji pracowników, rozwój współpracy transgranicznej), jak i społeczne (edukacja, promocja zasad ochrony przyrody, poprawa komunikacji). Projekt promuje współpracę transgraniczną i wzajemne zrozumienie systemów ochrony środowiska, zwiększa bezpieczeństwo i skuteczność działań terenowych, angażuje społeczność lokalną i turystów w ochronę przyrody, wykorzystuje nowoczesne technologie i narzędzia edukacyjne, umożliwia realny transfer wiedzy między partnerami.
Projekt reaguje na skutočné a identifikované potreby služieb spravujúcich chránené územia a lesy v podporovanom regióne. Toto územie sa vyznačuje špecifickými prírodnými, kultúrnymi a právnymi podmienkami, ktoré vyžadujú vysoké kompetencie a úzku cezhraničnú spoluprácu. Pohraničná oblasť, zahŕňajúca územie Západných Beskýd, je vzhľadom na svoju krajinársku a prírodnú atraktivitu a dostupnosť zvlášť vystavená narastajúcemu turistickému tlaku, čo vedie k celej rade environmentálnych problémov. Zvýšený turistický ruch negatívne ovplyvňuje prírodné prostredie a spôsobuje narušenie fungovania ekosystémov. Napriek existencii rôznych foriem ochrany prírody v regióne zlé správanie turistov a nedostatočné ekologické povedomie obyvateľov sťažujú účinnú ochranu prírodného prostredia. Projekt reaguje na rastúci dopyt po kvalitnom prírodovednom vzdelávaní, zameranom ako na miestnych obyvateľov, tak na početných turistov navštevujúcich tento región. Rastúce ekologické povedomie spoločnosti spôsobuje, že čoraz viac občanov sa zaujíma o princípy fungovania verejných inštitúcií, ako sú chránené krajinné oblasti či správy lesov. Cieľom projektu je zlepšiť spoluprácu medzi inštitúciami a obyvateľmi pohraničia prostredníctvom informovania miestnych komunít a turistov o pravidlách fungovania týchto subjektov. Spoločné cezhraničné aktivity štyroch subjektov zodpovedných za správu lesných a chránených území - štátnych lesov a chránených krajinných oblastí a ich náprotivkov zo slovenskej strany - v oblasti environmentálneho vzdelávania turistov a lokálnych obyvateľov, posilnenia preventívnych činností a zvyšovania právneho povedomia medzi miestnymi inštitúciami a samosprávami sú nevyhnutné na prekonanie týchto problémov. Spoločné aktivity partnerov majú viesť k zvýšeniu ekologického povedomia obyvateľov a turistov, čo ovplyvní ich zodpovedné správanie v chránených oblastiach. Zavedenie pravidelných cezhraničných hliadok a školenie pracovníkov partnerov v pohraničnom území umožní efektívnejšiu ochranu životného prostredia a prispeje k zníženiu negatívnych dopadov turistického tlaku, zvýši kvalitu poskytovaných administratívnych služieb, zlepší reakcieschopnosť ochrany prírody a lesníckych služieb na negatívne správanie turistov a obyvateľov pohraničia. Projekt má komplexný, integrovaný charakter, prispôsobený špecifikám pohraničného územia. Naplánované aktivity reagujú ako na inštitucionálne potreby (posilnenie kompetencií zamestnancov, rozvoj cezhraničnej spolupráce), tak aj na spoločenské (vzdelávanie, propagácia zasad ochrany prírody, zlepšenie komunikácie). Projekt podporuje cezhraničnú spoluprácu a vzájomné porozumenie systémov ochrany životného prostredia, zvyšuje bezpečnosť a efektivitu terénnych aktivít, zapája miestnu komunitu a turistov do ochrany prírody, využíva moderné technológie a vzdelávacie nástroje, umožňuje reálny prenos znalostí medzi partnermi.
