Wydawca treści Wydawca treści

Rezerwaty

Rezerwaty to wydzielone obszary o szczególnych wartościach przyrodniczych, zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym. Ogranicza się tam gospodarkę leśną. Spośród 1441 rezerwatów, które mamy obecnie w Polsce, 671 to rezerwaty leśne o łącznej powierzchni ponad 61 tys. ha. Rezerwaty stanowią 1,6 proc. powierzchni lasów zarządzanych przez LP.

Rezerwat „Dziobaki"

Rok utworzenia: 1995
Powierzchnia: 13,06 ha
Leśnictwo: Rycerki

Rezerwat florystyczno-leśny. Położony na zboczach Wielkiej Rycerzowej (1225 m). Chroni fragment buczyny karpackiej i jaworzyny ziołoroślowej w reglu dolnym. W drzewostanie występują : Buk (Fagus silvatica), jodła (Abies alba) oraz klon jawor (Acer pseudopplatanus).

W runie odnaleźć można takie gatunki jak: żywiec gruczołowaty (Dentaria glandulosa), żywiec dziewięciolistny (Dentaria enneaphyllos), malina właściwa (Rubus idaeus) oraz starzec Fuchsa (Senecio Fuchsii).

W górnych partiach rezerwatu rośnie jaworzyna ziołoroślowa, w której dominują jawory (Acer pseudoplatanus), buk zwyczajny (Fagus silvatica) oraz świerk pospolity (Picea abies). W runie charakterystyczne są: lepiężnik biały (Petasites albus), miłosna górska (Adenostyles alliariae) oraz wietlica alpejska (Athyrium distentifolium).

Rezerwat „Oszast"

Rok utworzenia: 1998
Powierzchnia: 44,81 ha
Leśnictwo: Cicha

Rezerwat leśny, ścisły. Położony jest na północnych zboczach góry Oszast (1147 m) Ochroną objęty został las świerkowo-jodłowo-bukowy regla dolnego, będący częścią "Puszczy

Karpackiej". Na obszarze tym występują również takie zbiorowiska leśne jak: jaworzyna karpacka, jaworzyna ziołoroślowa, bór jodłowo-świerkowy oraz buczyna karpacka. Występują tutaj liczne źródła, tereny podmokłe oraz torfowiska niskie.

Flora rezerwatu cechuje się dużą różnorodnością. Wśród stwierdzonych tutaj 122 gatunków roślin naczyniowych występuje wiele chronionych: storczyk plamisty (Dactylorhiza maculata), śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis), tojad mocny (Aconitum firmum), wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), widłak jałowcowaty oraz wroniec widlasty (Huperzia selago).

Równie bogata jest fauna. Rezerwat jest ostoją wielu rzadkich gatunków zwierząt. Występuje tutaj ryś (Lynx lynx), niedźwiedź (Ursus arctos) oraz wilk (Canis lupus). Spośród rzadkich i zagrożonych ptaków występuje: głuszec (Tetrao urogalus), dziecioł trójpalczasty (Picoides tridactylus) oraz puchacz (Bubo bubo).


 

Rezerwat „Butorza"

Rok utworzenia: 1961
Powierzchnia: 30,72 ha
Leśnictwo: Kiczora

Rezerwat leśny. Położony na północnych zboczach Rachowca (953 m). Pierwotnie tereny te porośnięte były przez lasy mieszane z dużym udziałem świerka. Obecnie, strome stoki stoki rezerwatu porośnięte są przez drzewostan świerkowy odmiany istebniańskiej. Przekształcenie tego zbiorowiska spowodowane zostało sztucznym wprowadzeniem świerczyn. O degradacji zbiorowiska świadczy także występowanie gatunków roślin związanych z siedliskami borowymi. Należą do nich: borówka czernica (Vaccinum myrtillus), konwalijka dwulistna (Maianthemum bifolium), narecznica szerokolistna (Dryopteris austriaca), podbiałek alpejski (Homogyne alpina), szczawik zajęczy (Oxalis acetosella) oraz wietlica samicza (Athyrium filixfemina). W runie występują także: kopytnik pospolity (Asarum europeum), starzec Fuscha (Senecio fuchsii), wiechlina gajowa (Poa nemoralis), żywiec cebulkowy (Dentaria bulbifera) oraz żywiec gruczołowaty (Dentaria glandulosa). W obrębie rezerwatu występuje także niewielkie zbiorowisko ziołoroślowe z lepiężnikiem białym (Petasites albus), oraz płat olszynki karpackiej.

Rezerwat „Śrubita"

Rok utworzenia: 1957
Powierzchnia: 25,86 ha
Leśnictwo: Racza

Rezerwat leśny, ścisły. Położony jest na północno-zachodnim zboczu góry Bugaj (1170m). Na obszarze tym ochronie podlega pierwotny las jodłowo-bukowy regla dolnego będący częścią "Puszczy Karpackiej".

W drzewostanie występuje: buk zwyczajny (Fagus silvatica), jodła (Abies alba), świerk pospolity (Picea excelsa) oraz jawor (Acer pseudoplatanus).

Charakterystycznymi gatunkami runa są: Czyściec leśny (Stachys silvatica), marzanka wonna (Galium odoratum), paprotnik kolczysty (Polystichum lobatum), żywiec cebulkowy (Dentaria bulbifera) oraz żywiec gruczołowaty (Dentaria glandulosa).

Teren rezerwatu porośnięty jest również przez zbiorowiska ziołoroślowe, w których duży udział mają: świerząbek orzęsiony (Chaerophyllum hirsutum), omieg górski (Doronicum austriacum) oraz parzydło leśne (Aruncus sylvestris).

Fauna rezerwatu charakteryzuje się występowaniem takich ssaków jak: lis (Vulpes vulpes), kuna (Martes martes), sarna (Capreolus capreolus), oraz jelenia (Cervus elaphus). Dużą grupę stanowią także owady, których ulubionym miejscem występowania są stare, obumierające drzewa.


Rezerwat „Muńcoł"

Rok utworzenia: 1998
Powierzchnia: 44,92 ha
Leśnictwo: Petkówka

Rezerwat florystyczno-leśny. Położony jest na wschodnich zboczach góry Muńcoł (1164 m).. Na obszarze rezerwatu licznie występuje śnieżyczka przebiśnieg (Galantheus nivalis), a także inne gatunki chronione, takie, jak: ciemiężyca zielona (Veratrum lobelianum), kopytnik pospolity (Asarum europeum), lilia złotogłów (Lilium martagon), marzanka wonna (Galium odoratum) oraz wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum).

Ochronie podlega także fragment dobrze zachowanej żyznej buczyny karpackiej.

Fauna rezerwatu charakteryzuje się występowaniem dużych drapieżników: wilka (Canis lupus) oraz rysia (Lynx lynx).

Rezerwat „Lipowska"

Rok utworzenia: 2008
Powierzchnia: 27,42 ha (Nadleśnictwo Ujsoły)
Leśnictwo: Gawłowskie

Rezerwat florystyczno-leśny. Obejmuje swoim zasięgiem szczyt oraz północno-zachodnie i południowo-wschodnie stoki Lipowskiej (1324 m) oraz Rysianki (1332 m). Rezerwat utworzono w celu ochrony i zachowania systemu torfowisk wysokich oraz fragmentów górnoreglowego boru świerkowego. Na obszarze tym wyróżniono dwa zbiorowiska leśne: zachodniokarpacką świerczynę górnoreglową oraz sudecką świerczynę górnoreglową.

Spośród występujących roślin naczyniowych na uwagę zasługują: żurawina błotna (Oxycoccus quadripetalus), modrzewnica zwyczajna ( Andromeda polifolia) oraz borówka bagienna (Vaccinium uliginosium).

 

 

 


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody

Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody

Tytuł projektu:

Wspólnie dla natury: transgraniczna współpraca na rzecz ochrony przyrody

Spoločne pre prírodu: Cezhraničná spolupráca ochrany prírody.

Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach programu Interreg Polska-Słowacja 2021-2027 w ramach Priorytetu 4. Współpraca instytucji i mieszkańców pogranicza.

Beneficjentami projektu są:

Partnerzy z Polski:

  • Województwo Śląskie, Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego,
  • Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, Nadleśnictwo Ujsoły

Partnerzy ze Słowacji:

  • Štátna ochrana prírody Slovenskej republiky, Správa Chránenej krajinnej oblasti Kysuce
  • LESY Slovenskej republiky, štátny podnik, organizačná zložka OZ Tatry

Planowana realizacja zadania: kwiecień 2026 – luty 2027.

Plánovaná realizácia úlohy: apríl 2026 – február 2027.

Projekt odpowiada na rzeczywiste i zidentyfikowane potrzeby służb zarządzających obszarami chronionymi oraz lasami na obszarze wsparcia. Teren ten charakteryzuje się specyficznymi warunkami przyrodniczymi, kulturowymi i prawnymi, które wymagają wysokich kompetencji i ścisłej współpracy transgranicznej. Obszar pogranicza obejmujący teren Beskidów Zachodnich z racji swojej atrakcyjności krajobrazowo-przyrodniczej i dostępności jest szczególnie narażony na rosnącą presję turystyczną, która prowadzi do szeregu problemów środowiskowych. Zwiększony ruch turystyczny negatywnie oddziałuje na środowisko naturalne, powodując zaburzenia w funkcjonowaniu ekosystemów. Mimo istnienia różnorodnych form ochrony przyrody w regionie, nieodpowiednie zachowania turystów i brak odpowiedniej świadomości ekologicznej mieszkańców dodatkowo utrudniają skuteczną ochronę środowiska naturalnego. Projekt odpowiada na rosnące zapotrzebowanie na wysokiej jakości edukację przyrodniczą, skierowaną zarówno do lokalnych mieszkańców, jak i turystów licznie odwiedzających te tereny. Wzrost świadomości ekologicznej społeczeństwa sprawia, że coraz więcej obywateli interesuje się zasadami funkcjonowania instytucji publicznych, takich jak parki krajobrazowe czy nadleśnictwa. Projekt ma na celu poprawę współpracy między instytucjami a mieszkańcami pogranicza poprzez informowanie lokalnych społeczności i turystów o zasadach działania tych jednostek. Wspólne działania transgraniczne czterech jednostek odpowiedzialnych za zarządzanie terenami leśnymi i chronionymi: lasami państwowymi i parkami krajobrazowymi i ich odpowiednikami po stronie słowackiej w zakresie edukacji ekologicznej turystów i lokalnych mieszkańców, wzmocnienia działań prewencyjnych i budowania świadomości prawnej wśród lokalnych instytucji i władz samorządowych są konieczne, aby przeciwdziałać tym problemom. Wspólne działania partnerów mają na celu podniesienie świadomości ekologicznej mieszkańców oraz turystów, co wpłynie na ich odpowiedzialne zachowanie w obszarach chronionych. Wprowadzenie regularnych patroli transgranicznych oraz przeszkolenie pracowników partnerów w terenie przygranicznym umożliwi skuteczniejszą ochronę środowiska i pozwoli zmniejszyć negatywne skutki presji turystycznej, wpłynie na poprawę i jakość świadczonych usług administracyjnych, zwiększy reaktywność służb ochrony przyrody i służb leśnych na negatywne zachowania turystów i mieszkańców pogranicza. Projekt ma charakter kompleksowy, zintegrowany i dostosowany do specyfiki obszaru pogranicza. Zaplanowane działania odpowiadają zarówno na potrzeby instytucjonalne (wzmocnienie kompetencji pracowników, rozwój współpracy transgranicznej), jak i społeczne (edukacja, promocja zasad ochrony przyrody, poprawa komunikacji). Projekt promuje współpracę transgraniczną i wzajemne zrozumienie systemów ochrony środowiska, zwiększa bezpieczeństwo i skuteczność działań terenowych, angażuje społeczność lokalną i turystów w ochronę przyrody, wykorzystuje nowoczesne technologie i narzędzia edukacyjne, umożliwia realny transfer wiedzy między partnerami.

Projekt reaguje na skutočné a identifikované potreby služieb spravujúcich chránené územia a lesy v podporovanom regióne. Toto územie sa vyznačuje špecifickými prírodnými, kultúrnymi a právnymi podmienkami, ktoré vyžadujú vysoké kompetencie a úzku cezhraničnú spoluprácu. Pohraničná oblasť, zahŕňajúca územie Západných Beskýd, je vzhľadom na svoju krajinársku a prírodnú atraktivitu a dostupnosť zvlášť vystavená narastajúcemu turistickému tlaku, čo vedie k celej rade environmentálnych problémov. Zvýšený turistický ruch negatívne ovplyvňuje prírodné prostredie a spôsobuje narušenie fungovania ekosystémov. Napriek existencii rôznych foriem ochrany prírody v regióne zlé správanie turistov a nedostatočné ekologické povedomie obyvateľov sťažujú účinnú ochranu prírodného prostredia. Projekt reaguje na rastúci dopyt po kvalitnom prírodovednom vzdelávaní, zameranom ako na miestnych obyvateľov, tak na početných turistov navštevujúcich tento región. Rastúce ekologické povedomie spoločnosti spôsobuje, že čoraz viac občanov sa zaujíma o princípy fungovania verejných inštitúcií, ako sú chránené krajinné oblasti či správy lesov. Cieľom projektu je zlepšiť spoluprácu medzi inštitúciami a obyvateľmi pohraničia prostredníctvom informovania miestnych komunít a turistov o pravidlách fungovania týchto subjektov. Spoločné cezhraničné aktivity štyroch subjektov zodpovedných za správu lesných a chránených území - štátnych lesov a chránených krajinných oblastí a ich náprotivkov zo slovenskej strany - v oblasti environmentálneho vzdelávania turistov a lokálnych obyvateľov, posilnenia preventívnych činností a zvyšovania právneho povedomia medzi miestnymi inštitúciami a samosprávami sú nevyhnutné na prekonanie týchto problémov. Spoločné aktivity partnerov majú viesť k zvýšeniu ekologického povedomia obyvateľov a turistov, čo ovplyvní ich zodpovedné správanie v chránených oblastiach. Zavedenie pravidelných cezhraničných hliadok a školenie pracovníkov partnerov v pohraničnom území umožní efektívnejšiu ochranu životného prostredia a prispeje k zníženiu negatívnych dopadov turistického tlaku, zvýši kvalitu poskytovaných administratívnych služieb, zlepší reakcieschopnosť ochrany prírody a lesníckych služieb na negatívne správanie turistov a obyvateľov pohraničia. Projekt má komplexný, integrovaný charakter, prispôsobený špecifikám pohraničného územia. Naplánované aktivity reagujú ako na inštitucionálne potreby (posilnenie kompetencií zamestnancov, rozvoj cezhraničnej spolupráce), tak aj na spoločenské (vzdelávanie, propagácia zasad ochrany prírody, zlepšenie komunikácie). Projekt podporuje cezhraničnú spoluprácu a vzájomné porozumenie systémov ochrany životného prostredia, zvyšuje bezpečnosť a efektivitu terénnych aktivít, zapája miestnu komunitu a turistov do ochrany prírody, využíva moderné technológie a vzdelávacie nástroje, umožňuje reálny prenos znalostí medzi partnermi.